Home

Amphicar  770

 
Βίρα τις άγκυρες!
 

 Το αμφίβιο αυτοκίνητο

Ήταν η συνηθισμένη του φάρσα. Θα έκανε στους καλεσμένους του μία περιήγηση και μετά θα οδηγούσε το αυτοκίνητο μέσα στην λίμνη, με τη δικαιολογία ότι τα φρένα δεν «πιάνουν». Οι καλεσμένοι του δεν ήξεραν βέβαια ότι το αυτοκίνητο ήταν ένα Amphicar, το οποίο μπορούσε να πλεύσει σαν βάρκα. Ο φαρσέρ δεν ήταν άλλος από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Lyndon Johnson, ο οποίος  το 1965 ήταν και αυτός ιδιοκτήτης ενός μικρού γερμανικού αμφίβιου τετράτροχου που σήμερα αποτελεί έκθεμα μουσείου στις  ΗΠΑ. 

 

 

 
Πολλά Amphicar είναι σήμερα σε καλή κατάσταση.
                         

Bάρκα με ρόδες

   Ίσως η ιδανική λύση για μία πλημμυρισμένη περιοχή, το Amphicar του 1961 μπορούσε να οδηγηθεί ως κανονικό αυτοκίνητο αλλά και να πλεύσει ως βάρκα. Ίσως να ακούγεται παράδοξο, αλλά το αυτοκίνητο αυτό πραγματικά δούλευε, δεν ήταν πειραματικό όχημα και μπορούσε να το αγοράσει ο καθένας.
Το Amphicar ήταν δημιούργημα του Γερμανού Hans Trippel ο οποίος είχε  σχεδιάσει ένα αμφίβιο όχημα για τη Wehrmacht, ενώ ο ίδιος υπήρξε μέλος των ναζιστικών οργανώσεων SA και SS. Το Τrippel SG6 κατασκευάστηκε σε λίγες μονάδες, αφού τελικά προτιμήθηκε το φθηνότερο VW Typ 156 Schwimmwagen (όχημα που κολυμπάει). Το Schwimmwagen βασιζόταν  στο όχημα γενικής χρήσης  Kuebelwagen, το οποίο με τη σειρά του προερχόταν από τον Σκαραβαίο. Το Schwimmwagen είχε μία πτυσσόμενη προπέλα, η οποία ήταν συνδεδεμένη με τον επίπεδο κινητήρα που βρισκόταν στο πίσω μέρος.

 

 

 
Το στρατιωτικό Schwimmwagen της Wehrmacht

 

Το ναζιστικό παρελθόν και η σύλληψη

  Ο Trippel μεταπολεμικά συνελήφθη από τους Συμμάχους και καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση για εγκλήματα πολέμου. Τελικά, αποφυλακίστηκε το 1948, χωρίς να έχει εγκαταλείψει την ιδέα του αμφίβιου οχήματος. Πράγματι, το 1961 παρουσίασε το τετραθέσιο Amphicar, με τον κινητήρα εγκατεστημένο πίσω. Ο κινητήρας μετέδιδε την κίνηση στους δύο οπίσθιους τροχούς ή, εναλλακτικά, σε δύο  πρoπέλες, οι οποίες βρίσκονταν κάτω από τον  προφυλακτήρα. Το βάρος ήταν γύρω στον 1 τόννο, ο κινητήρας ήταν εν σειρά τετρακύλινδρος 1.200 κυβικών, προερχόταν από το Triumph Herald και απέδιδε 38 ίππους. Η εξάτμιση είχε τοποθετηθεί ψηλά, ώστε να είναι προστατευμένη από τα νερά, ενώ ο εξοπλισμός περιελάμβανε... κουπιά, σειρήνα και σωσίβια. Το Amphicar είχε πολύ μικρό μεταξόνιο, προκειμένου να είναι το εμπρόσθιο μέρος επικλινές, όπως μία βάρκα. Το αμφίβιο όχημα ήταν διαθέσιμο μόνο σε ανοιχτή έκδοση με μαλακή, αναδιπλούμενη οροφή. Η μετάδοση ήταν παρόμοια με αυτή που διαθέτουν τα εκτός δρόμου αυτοκίνητα, όμως μία διαφορά: η κίνηση μεταδιδόταν  στις προπέλες με επιλογή του οδηγού. Το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν 4 σχέσεων και η κατασκευή του οχήματος γινόταν στο Βερολίνο, στο εργοστάσιο μηχανών «DWM», μέλος του ομίλου εταιρειών Quandt, στον οποίο ανήκε και η BMW. 

 

 

 
Εδώ διακρίνονται οι δύο προπέλες.

 

Ρηχές πωλήσεις

  To Amphicar δεν υπήρξε εμπορική επιτυχία. Περίπου 4.000 κομμάτια κατασκευάστηκαν, ενώ τα αμφίβια οχήματα στιγματίστηκαν από πολλά τεχνικά προβλήματα. Στόχος ήταν η αγορά των ΗΠΑ, αν και το 1961 τα πίσω δήθεν αεροδυναμικά «φτερά» ήταν εκτός μόδας και οι νέες σχεδιάσεις ήταν πιο τετραγωνισμένες. Το αμφίβιο roadster μπορεί να οδηγηθεί σε στεριά και θάλασσα, αλλά στοίχιζε πολύ, ενώ απέδιδε και στις δύο περιπτώσεις μέτρια. Ο ασθενικός κινητήρας, το μεγάλο ύψος του αυτοκινήτου και το μικρό μεταξόνιο σήμαιναν ότι το αυτοκίνητο δεν είχε συνηθισμένη οδική συμπεριφορά και μπορεί να έπλεε, αλλά όχι το ίδιο καλά με μιά βάρκα. Απαιτούσε σχεδόν ακύμαντα νερά, χωρίς δυνατό ρεύμα, ειδάλλως υπήρχε κίνδυνος να εισέλθει νερό μέσα από την εξάτμιση. Παρόλα αυτά, τα Amphicar δοκιμάστηκαν και στην θάλασσα, καταφέρνοντας μάλιστα να διασχίσουν με ελαφρύ κυματισμό το στενό του Καλαί. Επίσης, παρουσιάστηκαν προβλήματα σκουριάς και στεγανότητας του χώρου του κινητήρα, γεγονός που απαιτούσε πολύ προσεκτική συντήρηση. Σημειωτέον ότι το Amphicar και στην πλεύση και στην οδήγηση χρησιμοποιούσε το τιμόνι.
H αστυνομία του Αμβούργου είχε αγοράσει ένα τουλάχιστον Amphicar το οποίο εμφανίζεται στην ταινία  «Spy Killers» του 1965.
Σήμερα, η τιμή ενός Amphicar ξεπερνά τα  60.000 ευρώ, ενώ το ποσό αυτό μπορεί να είναι υψηλότερο, αν πρόκειται για την αγορά των ΗΠΑ. Λόγω της μηχανικής τους ιδιαιτερότητας, είναι πολύ συχνά εκθέματα και σε μουσεία. Για όσους αναρωτιούνται για τις επιδόσεις του αυτοκινήτου, το Amphicar ανέπτυσσε  110 χλμ/ω  στη στεριά και 12 στο νερό. Η διάθεση του μοντέλου σταμάτησε  το 1968, αλλά πάρα πολλά Amphicar επιπλέουν μέχρι σήμερα.

 

 

 
Η εξάτμιση ήταν τοποθετημένη ψηλά για προστασία από το νερό.

 

 

 

 
Ένα τέτοιο γαλάζιο Amphicar είχε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Lyndon Johnson.

 

 

 

 
Δεν είναι λίγα τα μουσεία που έχουν ένα Amphicar στην συλλογή τους.