Home

Datsun 240Z -Honda NSX

 

 

 
Datsun 240Z απολαμβάνοντας ένα φυσικό πλύσιμο.

Οι Ιάπωνες εφορμούν

H αλαζονεία είναι κακός σύμβουλος. Κάπως έτσι έβλεπε ο υπόλοιπος κόσμος τους κατασκευαστές από την Ιαπωνία, πριν από 60 χρόνια. Όπως κοιτούσε και τους Κορεάτες τη δεκαετία του ‘80 και τους Κινέζους σήμερα. Τότε, κάθε χώρα είχε τις εγχώριες μοτοσικλέτες και αυτοκίνητα και η γενικότερη εντύπωση ήταν ότι στην Ιαπωνία κατασκευάζονται απομιμήσεις ή οχήματα μικρού μεγέθους όπως το Renault 4V που κατασκευαζόταν από τη Hino.
Όμως, τα πράγματα δεν θα έμεναν έτσι για πολύ καιρό ακόμη. Ήδη, το 1965 η Honda σημείωσε την πρώτη της νίκη στα Grand Prix με τον Ritchie Ginther, ενώ λίγο αργότερα η Toyota θα παρουσίαζε το Bond Car 2000GT και η Mazda το Cosmo. Αυτά τα οχήματα τράβηξαν, από τη μία πλευρά, την προσοχή του ανταγωνισμού, αλλά, από την άλλη, τίποτα παραπάνω. To 1969, όμως, ήρθε η Honda CB750 four, η οποία ήταν η μοτοσικλέτα προπομπός της ιαπωνικής κυριαρχίας στα δίτροχα, αλλά και ένα Datsun.

 

 

 
Για να συμπεριλάβουν οι Γερμανοί ένα 260Z σε κρατικό Μουσείο κάτι σημαίνει.

 

Εκκίνηση με Ντατοσάν!

Έτσι προφέρουν την λέξη Datsun στην Ιαπωνία. Με τη βοήθεια ενός Γερμανού σχεδιαστή, του  Albert Goertz, ο οποίος βρισκόταν πίσω από την BMW 507, σε συνδυασμό με έναν κινητήρα που προερχόταν από το 510 Bluebird και με την προσθήκη δύο κυλίνδρων έγινε εξακύλινδρος εν σειρά. Το 240Ζ δεν διέθετε μόνο αξιοπιστία, καλή κατασκευή και προσιτή τιμή, αλλά αυτήν τη φορά επρόκειτο για ένα ιαπωνικό αυτοκίνητο προικισμένο και με αισθητική που ταίριαζε στις δυτικές αγορές.
Και ενώ η «διχρονίλα» της Suzuki που οδηγούσε ο Barry Sheene άρχιζε να «πνίγει» την Agusta του Agostini στους δυο τροχούς, το Datsun 240Z ήταν η E Type από την Άπω Ανατολή. Μία «ωραία κυρία» που δεν έσπαγε, δεν χάλαγε, ήταν όμορφη, καλά εξοπλισμένη, με καλή οδική συμπεριφορά και κυρίως... δεν στοίχιζε πολύ.
Η Fairlady όπως αποκαλούσαν οι Ιάπωνες την 240Ζ παρουσιάστηκε το 1969, σε μία εποχή που τα ασφαλτόπλοια από τις ΗΠΑ δεν περίμεναν την κατραπακιά της πετρελαϊκής κρίσης, οι Βρετανοί μόλις άνοιγαν την πόρτα του τρελοκομείου της British Leyland και οι Γερμανοί ή θα ήταν πανάκριβοι ή θα έφτιαχναν σκαθάρια.  Η Ωραία Κυρία έμοιαζε με τον ευγενικό, μικροκαμωμένο, χαμογελαστό ανατολίτη που στο τέλος τους δέρνει όλους. Η πρώτη γενιά είχε ισχύ 130 ίππων, εξακύλινδρο εν σειρά κινητήρα 2,5 λίτρων και τελική ταχύτητα που έφτανε τα 200 χλμ/ω. Την έκδοση 240 ακολούθησε η 260, η οποία είχε μεγαλύτερο μήκος και αμάξωμα με 2+2 θέσεις. Οι νίκες στο Ράλι Σαφάρι το 1971 και το 1973 ήρθαν να επιβεβαιώσουν το αγωνιστικό pedigree του Datsun και η εταιρεία εισήλθε στο κλειστό κλαμπ των σπορ αυτοκινήτων, ανοίγοντας τον δρόμο και για άλλους κατασκευαστές από την χώρα αυτή. Συνολικά κατασκευάστηκαν 150.000 κομμάτια από αυτήν την σειρά. Όσον αφορά στην πατρίδα μας, η Datsun έγινε επίσης γνωστή, αλλά όχι χάρις ένα σπορ αυτοκίνητο, αλλά από ένα αγροτικό με καρότσα γεμάτη από αγροτικά προϊόντα, παλάντζα στο πίσω μέρος και μεγάφωνο στην οροφή. Είμαστε ειδική περίπτωση.

 

 

 
Ένα παρατημένο 510 κάπου στην Αθήνα.

 

Honda NSX, η εποχή της κυριαρχίας

Βρισκόμαστε στο 1990. Μια ομάδα μηχανικών της Honda έχει έρθει στο Nordschleife για να δοκιμάσει το νέο σπορ μοντέλο της εταιρείας. Ως δοκιμαστή δεν θα μπoρούσαν να έχουν παρά κάποιον ανάλογο του μεγέθους το οποίο είχαν αποκτήσει τα τελευταία χρόνια. Κανέναν λιγότερο από τον ίδιο τον Ayrton Senna, ο οποίος συμμετείχε στην εξέλιξη του ΝSX  που παρουσιάστηκε το 1989. Ήταν η εποχή που οι Ιάπωνες δεν είχαν αντίπαλο, ούτε στους δύο τροχούς, αλλά ούτε και στους τέσσερεις. Στη Formula 1 όλοι είχαν υποκλιθεί στη ΜcLaren Honda, στα ράλι η Toyota Celica με τον Sainz ετοιμαζόταν να σπάσει το σερί της Lancia, ενώ η Subaru και η Mitsubishi ακολουθούσαν απειλητικές. Όσο για τον χώρο της μοτοσικλέτας... μόνο οι εξαιρέσεις δεν ήταν από την Ιαπωνία.
Αυτή τη φορά, το νέο μοντέλο δεν ήταν outsider και είχε έναν «πακτωλό» τεχνολογίας κάτω από το επιθετικό του αμάξωμα. Ο κινητήρας ήταν στο κέντρο, V6 με βαλβίδες μεταβλητού χρονισμού, χωρητικότητα τριών λίτρων και απόδοση 280 ίππων που εκτόξευαν το Honda στα 270 χλμ/ω και στην ευχάριστη θέση να παίζει τα φώτα στις 911, οι οποίες, βασικά, στηρίζονταν στην ίδια σχεδίαση του 1962. Η κίνηση μεταδιδόταν στους πίσω τροχούς μέσω ενός κιβωτίου  τεσσάρων (για το αυτόματο) και πέντε (αργότερα έξι) σχέσεων για το χειροκίνητο. Το βάρους 1.300 κιλών όχημα χρειαζόταν 5,9΄΄ μέχρι τα 100 χλμ/ω. Η πρώτη έκδοση έφερε αναδιπλούμενους προβολείς, ενώ η δεύτερη συμβατικούς. Η παραγωγή τερματίστηκε το 2005 και στις ΗΠΑ το αυτοκίνητο πωλούταν ως Acura NSX. Όσο για τους Κορεάτες, μάλλον ακολουθούν το ίδιο επιθετικά. Η Hyundai πήρε το παγκόσμια Πρωτάθλημα κατασκευαστών WRC το 2019...

 

 

 
Acura NSX.

 

 

 

 
Honda S800 από το 1966. Ακόμα οι Ιάπωνες προκαλούσαν συγκαταβατικά χαμόγελα.

 

 

 

 
Η μυθική Ηonda CB750 four πάλι σε γερμανικό μουσείο που πάλι κάτι πρέπει να σημαίνει.