Home

Muscle και Pony Cars

 
Η πρώτη Mustang
 

Και Fast και Furious.

Retro Classic 2008. Eίναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι ένα τόσο μεγάλο παζάρι αυτοκινήτου. Άξαφνα, ένας ήχος που θύμιζε βομβαρδιστικό του Β' ΠΠ σκεπάζει τα πάντα. Όλοι στρέφονται προς το σημείο απ’ όπου έρχεται ο θόρυβος. Μία θηριώδης Buick Riviera σταθμεύει πιάνοντας δύο θέσεις, όχι γιατί ο οδηγός είναι απρόσεχτος, αλλά γιατί το αυτοκίνητο είναι  τεράστιο. Καλώς ήρθατε στον κόσμο των muscle cars, ξεχάστε τις ελαφρές Porsche, Ferrari και Lotus γιατί εδώ ισχύει το «Big is Beautiful».
Τέτοια «θηρία» βλέπεις σε κάθε εκδήλωση παλιού αυτοκινήτου. Με τον όγκο τους και τον ακατέργαστο ήχο των τεράστιων V8, τραβάνε τα βλέμματα και του πιο σνομπ ιδιοκτήτη Porsche ή Ferrari. Έχουν φανατικούς οπαδούς σε όλον τον κόσμο, είναι αντικείμενο λατρείας από διάφορους μετατροπείς  και έχουν να παρουσιάσουν αμέτρητες custom κατασκευές. Tα έχετε δει στην τηλεόραση να ίπτανται στους Dukes of Hazard, ενώ οι παλιότεροι θα θυμάστε το «εργαλείο» των Starsky and Hutch (Ford Gran Torino). Στο σινεμά ξεχωρίζει η διάσημη σκηνή καταδίωξης με την πράσινη Mustang Fastback του «Bullit» Steve McQueen, ενώ τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστούν στη σύγχρονη σειρά ταινιών «The Fast and the Furious». Τα muscle cars είναι ό,τι πιο κλασσικό κατασκεύασε – και ακόμα κατασκευάζει – η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία.
Το Detroit πειραματίστηκε με πολλούς κινητήρες μέχρι μεταπολεμικά να καταλήξει σε δύο βασικές  κατηγορίες. Τους μικρότερους εξακύλινδρους εν σειρά και τους μεγαλύτερους, Big Block, V8. Παράλληλα, η Chrysler λάνσαρε τον V8 Hemi από την δεκαετία του ‘50. Από τότε, τα αυτοκίνητα που ήταν εξοπλισμένα με τους ισχυρότερους κινητήρες αποκαλούντο muscle cars, όπως το Ford Thunderbird και η Chevrolet Corvette. Την επανάσταση όμως την έφερε ένα... άλογο.

 

 

 
Dodge Charger 1970
                         

Ford Mustang και Pony Cars

Ούτε πέρασε από το μυαλό των ανθρώπων της General Motors τι αίσθηση θα προκαλούσαν με την παρουσία της Chevrolet Corvair στις αρχές του ‘60. Η Ford, με την καθοδήγηση του Lee Iaccoca και την εποπτεία του Henry Ford II, επιδιώκοντας να «απαντήσει» και αυτή στην πρόκληση των αντιπάλων με ένα δικό της φτηνό μοντέλο,  παρουσίασε, στο World Fair του 1965, τη Mustang. Αν η Corvair, όμως, υπήρξε ένα ασταθές και προβληματικό αυτοκίνητο, η Mustang ήταν ένα στιβαρό, φτηνό σπορ αυτοκίνητο, το οποίο στην αρχή ήταν εξοπλισμένο με τον βασικό εξακύλινδρο κινητήρα της φίρμας. Η επιτυχία της ήταν μεγάλη, αλλά η «Stang» δεν θα γινόταν ποτέ κλασσική εάν η διοίκηση της Ford δεν αποφάσιζε να εξοπλίσει το νέο μοντέλο με τους ισχυρότερους  Big Block V8. Κάπως έτσι άρχισε η χρυσή εποχή των muscle cars, η οποία κράτησε μέχρι την πρώτη πετρελαϊκή κρίση.
Η πρώτη γενιά της Mustang έμεινε στην παραγωγή μέχρι τις αρχές του ‘70, με διάφορα facelifts. Η εμπορική επιτυχία της ήταν τέτοια, ώστε με τα χρόνια γινόταν όλο και πιο ισχυρή. Ήταν διαθέσιμη σε τρείς εκδόσεις, fastback, hardtop και cabrio, ενώ είχε το δικό της λογότυπο - ένα άλογο που καλπάζει. Το 1965, ο κινητήρας των 4.728 κ.εκ. απέδιδε 270 ίππους , η κίνηση μεταδιδόταν στους πίσω τροχούς μέσω ενός τετρατάχυτου, χειροκίνητου κιβωτίου (ή τριτάχυτου αυτόματου), το βάρος βρισκόταν περίπου στα 1.400 κιλά και τα φρένα ήταν ταμπούρα μπρος και πίσω. Το 1968, εκτός από τις αισθητικές αλλαγές, η απόδοση ανέβηκε στους 320 ίππους, ενώ υπήρχε διαθέσιμη έκδοση και με δισκόφρενα. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε η κλασσική Shelby Gt500 KR, η οποίαυ ήταν εξοπλισμένη με έναν επτάλιτρο V8 ισχύος 400 ίππων και βάρος περί τα 1.500 κιλά. Μαζί με την BOSS  429, που είχε λιγότερη ιπποδύναμη και ήταν εξοπλισμένη με αεροτομή, εισαγωγή στο μαύρο καπώ και spoiler, αποτέλεσαν τις πιο γρήγορες εκδόσεις της σειράς, αφού ξεπερνούσαν κατά πολύ τα 200 χλμ/ω τελικής ταχύτητας.
Μιά αστεία πτυχή της ιστορίας της Mustang είναι η  διάθεση του μοντέλου από μεγάλη εταιρεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων. Με την πάροδο του χρόνου, οι άνθρωποι της εταιρείας ανακάλυπταν ότι τα αυτοκίνητα επέστρεφαν με φαγωμένα λάστιχα και ίχνη αυτοκόλλητων στις πόρτες, απόδειξη ότι αυτοί που τα ενοικίαζαν, τα χρησιμοποιούσαν σε αγώνες.

 

 

 
Dodge Challenger

Από το άλογο στο ψάρι

Φυσικά, ο ανταγωνιστές αντέδρασε σχεδόν αμέσως. Η Chrysler «απάντησε» το 1968 με το Barracuda  πρώτης γενιάς που απέδιδε 300 ίππους και έμοιαζε αισθητικά με το φθηνότερο Valliant (οι παλιότεροι θα τα θυμούνται ως περιπολικά της Χωροφυλακής). Η ίδια εταιρεία, το 1970, παρουσίασε τα αδελφά μοντέλα Barracuda II και Challenger. Το πρώτο «έβαλε τα γυαλιά» στη Mustang, καθώς η έκδοση Cuda AAR του 1970 απέδιδε 425 ίππους κάτω από το συνθετικό, μαύρο καπό.
Η Chevrolet  παρουσίασε την  Camaro το 1967, με ισχυρότερη έκδοση την SS396 του 1970 που μοιραζόταν το ίδιο πάτωμα και κινητήρες  με το Pontiac Firebird. Η έκδοση Trans Am ξεπερνούσε τους 300 ίππους.  

 

 

 
Plymouth Superbird

 

Dukes of Hazard και Beep Beep

Η μόδα  των muscle cars πέρασε και στη μεγαλύτερη κατηγορία, αλλά και σε εταιρείες που είχαν παρουσίαζαν ένα πιο πολυτελές προφίλ. Η Mercury, θυγατρική της Ford, παρουσίασε το Cougar, το οποίο στην πρώτη του γενιά μοιραζόταν πολλά με την Mustang. H Dodge, από την άλλη πλευρά, παρουσίασε το πολύ όμορφο Charger, το οποίο έγινε διεθνές γνωστό ως o «General Lee», με άλλα λόγια το αυτοκίνητο των τηλεοπτικών «Dukes of Hazard». Στην πιο γρήγορή του έκδοση, με την ονομασία Daytona, το όχημα ήταν εξοπλισμένο με ένα  αεροδυναμικό πρόσθετο ρύγχος στο εμπρόσθιο τμήμα, μαζί με μία πολύ μεγάλη αεροτομή για μεγαλύτερη σταθερότητα και για υψηλότερη τελική ταχύτητα (225 χλμ/ω). Επίσης ογκώδες, με πιο γνωστή την ανοιχτή του έκδοση, ήταν το Pontiac GTO που απέδιδε 360 ίππους στην έκδοση «The Judge» του 1970. Αυτή η έκδοση ήταν εξοπλισμένη με αεροτομή στο πίσω μέρος.
Άλλη μια εντυπωσιακή παρουσία ήταν και το Plymouth Roadrunner, που πήρε το όνομά του από το γνωστό πουλί της δημοφιλούς σειράς κινουμένων σχεδίων «Roadrunner and Will E. Coyote» της Warner Bros. Η πρώτη γενιά εμφανίστηκε το 1968, ενώ το 1970 παρουσιάστηκε η ισχυρότερη έκδοση με τον  επτάλιτρο V8 Hemi και απόδοση που ξεπερνούσε τους 400 ίππους, η οποία άκουγε στην ονομασία «Super Bird». H έκδοση αυτή είχε, όπως και η Daytona, πρόσθετο αεροδυναμικό ρύγχος και μεγάλη αεροτομή. Το 1971 παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του αυτοκινήτου.
Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελούν τα Cadillac Eldorado του 1970 αλλά και το Oldsmobile Toronado του 1966, τα οποία για πρώτη φορά στις ΗΠΑ, εισήγαγαν την εμπρόσθια κίνηση, έχοντας κατά τα άλλα κοινά χαρακτηριστικά με τα άλλα αυτοκίνητα της εποχής, δηλαδή V8 κινητήρες , βάρος που πλησίαζε τους 2 τόνους, χειροκίνητα κιβώτια 4 ή αυτόματα 3 σχέσεων και προαιρετικά δισκόφρενα.

 

 

 
Plymouth Barracuda πρώτης γενιάς

 

Η μοιραία πετρελαϊκή κρίση

Τα  muscle cars ήταν η αμερικανική άποψη για την γρήγορη οδήγηση. Είχαν αργά κιβώτια, μαλακές αναρτήσεις και αδύναμα φρένα. Ήταν περισσότερο cruisers παρά αγωνιστικές κατασκευές. Ήταν όμως προσιτά, σε σχέση με τις εξωτικές Ferrari, Porsche, Lamborghini και Maserati,  κατασκευάστηκαν σε μεγάλους αριθμούς και το σπουδαιότερο είχαν απλούς, ανθεκτικούς και πανίσχυρους κινητήρες. Όμως, η πετρελαϊκή κρίση των αρχών της δεκαετίας του ‘70 έπιασε την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία απροετοίμαστη. Από την άλλη πλευρά, οι αυστηρότερες περιβαλλοντολογικές προδιαγραφές σήμαναν το τέλος των ισχυρών  V8. Αναγκαστικά, τα muscle cars ή άλλαξαν χαρακτήρα, με κύριο παράδειγμα την κάκιστη δεύτερη γενιά του Mustang, ή διέθεταν πολύ μικρή ιπποδύναμη όπως η Corvette του 1983 που απέδιδε 180 ίππους ή η Camaro με τον τετρακύλινδρο κινητήρα Iron Duke.
Η νέα αρχή των muscle cars έγινε όταν Detroit αποφάσισε να γυρίσει πίσω στις ρίζες. Έτσι το Mustang που κυκλοφόρησε το 2005 έμοιαζε αισθητικά με την πρώτη γενιά. Το όχημα προωθήθηκε με μια διαφημιστική εκστρατεία που ανέστησε ψηφιακά και τον Steve McQueen ως Bullit. Σήμερα τα muscle cars περνάνε μια δεύτερη νεότητα με τα Ford Mustang, Dodge Charger και Challenger,  Chevrolet Corvette, παρέα με έναν καινούργιο που δεν υπήρχε στην παλιά εποχή, το Dodge Viper. Και για να πεισθείτε ότι οι Αμερικανοί δεν έβαλαν μυαλό, κάποια από αυτά έχουν και Burn Out Mode...  

 

 

 
Plymouth Barracuda δεύτερης γενιάς

 

 

 

 
Pontiac GTO 1965

 

 

 

 
Dodge Charger τρίτης γενάς (1971-1974)

 

 

 

 
Ford Mustang 432 Trans Am

 

 
Shelby Mustang

 

 

 

 

 

 
Buick Riviera 1968