Home

Σχολείο πιλότων F1

 

 

 
Ίσως η διασημότερη Formula 3, φωτογραφισμένη στο Μουσείο της πίστας του Hockenheim. H Reynard-F903-F3 του Michael Schumacher από το 1990.

 

Από τα χαμηλά πας στα ψηλά.

Η σταδιοδρομία ενός πιλότου της F1 δεν αποτελεί την αρχή, αλλά το επιστέγασμα μίας μακράς και σκληρής πορείας, όχι μόνο από πλευράς ανταγωνισμού αλλά και εξαιτίας του μεγάλου κόστους. Από μικροί στα «βάσανα» με τα cart, οι οδηγοί μαθαίνουν να κρατούν τη σωστή αγωνιστική γραμμή, να προσπερνούν, αλλά και να υπερασπίζονται τη θέση τους. Τα έξοδα δημιουργούν άλλο ένα πρόβλημα, οπότε η εύρεση χορηγού ή η ένταξη στο πρόγραμμα ανάπτυξης κάποιας μεγάλης ομάδας είναι μονόδρομος. Μετά το cart, έρχεται η Formula Junior μετά η Formula 3 και 2. Αν ο οδηγός προοδεύσει και βρει θέση σε κάποια μικρή ομάδα, μπορεί να ελπίζει ότι θα ανέβει σταδιακά. Στην αρχή μπορεί να κερδίσει μία θέση στο podium, μετά μία θέση στην πρώτη τριάδα της τελικής κατάταξης ή – στο τέλος – ακόμα και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Σε αυτόν τον μαραθώνιο δεν τερματίζουν όλοι, αλλά όλοι εκκινούν σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Ας δούμε μερικά παραδείγματα.

 

 

 
Lotus  69 Formula 2 του Jochen Rindt, ο οποίος αναδείχθηκε Πρωταθλητής το 1970.

 

 

 

 
Ξανά μία F2, η Lotus 59 του 1969 του Ronnie Peterson.

 

 

 

 
Πολλοί οδηγοί συμμετείχαν σε αγώνες χαμηλότερων κατηγοριών και για διασκέδαση, κάτι που σήμερα δεν επιτρέπεται. Εδώ η Ralt RT1 F3 του Ελβετού Clay Regazzoni, όταν ο ίδιος ήταν φτασμένος πιλότος της F1 και δευτεραθλητής το 1974 πίσω από τον Lauda.

 

 

 

 
Formula Volkwagen από το  1969 με την οποία μονομάχησαν Helmut Marko και Niki Lauda. Σήμερα η κατηγορία δεν υπάρχει πιά

 

 

 

 
Βrabham F2 του Tim Schenken από το 1970.

 

 

 

 
Formula Ford από το 1980 του Stefan Bellof.

 

 

 

 
Martini Alfa-Romeo MK42 F3 από το 1984 του Ivan Capelli.

 

 

 

 
Ralt-RT2 BMW F2 του 1981 την οποία οδηγούσε  ο Manfred Winkelhock. Σκοτώθηκε το 1985 μετά από ατύχημα που είχε στον Καναδά, στην πίστα του Mosport